quarta-feira, 28 de maio de 2014

A OFICINA


Queria crescer na vida. Alugou um galpãozinho, montou uma oficina de carros.
Precisava escolher um nome para a oficina, lembrou-se de um filme antigo. A história ele já não recordava, mas lhe ficou na memória de menino o nome imponente:  Al Capone. Ficou sendo: “Oficina Al Capone”.
Foi à falência em seis meses.
Passou o ponto a um primo, que deu uma arrumada na oficina e botou a tabuleta: “Oficina São Cristóvão”. Por uns anos, o primo ganhou ali uns bons trocados, estudou dois filhos e se aposentou pelo INSS.


AŬTOMOBILRIPAREJO

Li emis progresi. Li luprenis etan remizon kaj aranĝis aŭtomobilriparejon.
Li devis elekti  nomon por la riparejo, kaj ekmemoris pri antikva filmo. La historion li jam ne havis en la kapo, sed en la memoro de la iama knabo restis impona nomo: Al Capone. Tiel fariĝis: “Aŭtoriparejo Al Capone”.
Li bankrotis post ses monatoj.

Li transdonis la lokon al kuzo, kiu plibonigis la riparejon kaj almetis tabulon: “Aŭtoriparejo Sankta Kristoforo”. Dum jaroj, la kuzo enspezis tie sufiĉe da mono, edukis du idojn kaj pensiiĝis per la registara asekuro.

3 comentários:

  1. Bonhumora rakonteto, kiu spegulas la ruzecon de la ordinaraj sortobatoj ...

    ResponderExcluir
  2. Sanktuloj ecx nerekte helpas cxiam...
    Gratulon.

    ResponderExcluir
  3. O título bem que poderia ser Um milagre!

    ResponderExcluir