o cúmulo do ridículo

PSV jul 2026

 

   

Devia haver uma legislação internacional sobre o excesso de ridículo.

Por exemplo, digamos que um presidente da república de um país sério resolva interceder pessoalmente sobre uma decisão de uma liga de futebol independente. Digamos que ele não se conforme que um atleta de seu país tenha recebido um cartão vermelho, e ele, presidente da república (por certo livre de qualquer preocupação mais grave, no momento), resolva pleitear que seu atleta seja anistiado. E ainda afirme que o árbitro que deu o cartão, brasileiro, seria “suspeito”.

E pior: que o cartola da tal liga acate e anistie o dito atleta.

Pois aconteceu, durante a Copa do Mundo de 2026!

E eu, que achava que existe limite para o ridículo.

 

plej ridinde

 

Devus ekzisti internacia leĝo pri troaj ridindaĵoj.

Ekzemple, supozu, ke prezidanto de la respubliko en serioza lando decidas persone interveni je ago de sendependa futbal-ligo. Supozu, ke li ne akceptas, ke atleto el lia lando ricevis punon per ruĝa karto, kaj li, prezidento (certe sen ia ajn alia pli serioza okupiĝo, en tiu momento) decidas pledi, ke al lia atleto estu nuligita la puno. Kaj krome, li asertas ke la arbitracianto, kiu uzis sian ruĝan karton, brazilano, estas “suspektinda”.

Kaj plej terure, ke la ligestro akceptas kaj nuligas la punon al la menciita atleto.

Nu, tio okazis, meze de la Monda Futbalkonkurso en 2026!

Kaj mi supozis, ke ekzistas limo por ridindaĵoj.