Ganhei um livro de poemas.
Canteiro de sentimentos
plantados com sementes de palavras,
às vezes precárias, fugidias,
às vezes plenas de seiva
e promessa de frutos.
As letras de um verso me espantam.
O que se passa dentro de um poeta
semelha eclipse da lua,
sombra projetada no grande espaço vazio.
Leio o poema, não sei o poeta.
Fico grato pelo poema que ele planta em mim.
plantado
Mi gajnis libron de poemoj.
Bedo de sentoj
plantitaj per semoj vortaj,
foje nesufiĉaj, fuĝemaj,
foje plenaj de suko
kaj promeso pri fruktoj.
La literoj de versoj mirigas min.
Kio okazas en poeto,
tio similas luneklipson,
ombron projektitan en la granda malplena spaco.
Mi legas poemon, mi ne scias la poeton.
Mi dankas la poemon, kiun li plantas en min.
Simpla kaj eleganta maniero retribui la donacon ricevita. Gratulon, kara mia!
ResponderExcluirVera poeto ĉiam plantas stelojn en niajn korojn.
ResponderExcluir