Entre os galhos mais altos, vicejava
um fruto, entre os frutos o mais nobre.
E dessa rica seiva, retirava
o suco doce que do solo sobre.
E à chuva e à luz do sol, que tudo encobre,
crescia o fruto e aos
poucos madurava.
Tornando valiosa a gota pobre,
em pura vida, assim, a transformava.
Um dia um vento forte, inesperado,
em fúria sacudiu o galho leve,
até que o teve todo desfolhado.
Em luta desigual, não se conteve:
soltou-se de seu
galho, desolado,
aquele lindo fruto, vida breve.
“VITA BREVIS”
Inter branĉoj plej altaj, frukto staris,
kaj inter fruktoj estis ĝi plej rara.
Kaj el la arbosuko ĝi refaris
la dolĉan fruktan sukon,
senkompara.
Kaj tuj la pluvo kaj la sun´ bonfara
por maturiĝo al la frukto paris.
Ĉar nobla kreskis tiu frukto kara,
en ĝi abunda vivo malavaris.
Sed vento kruda kaj neatendata
el la ĉiel´ , fortega, sin eklevis,
kaj skuis la branĉaron, senkompata.
La juna, bela frukto tiam krevis,
ĉar ne rezistis al la vento bata.
Defalis ĝi tro frue. “Vita brevis”.
Lindo!
ResponderExcluirGratulon pro via tre bela, rafinita, kaj kortuŝa soneto!
ResponderExcluirPoezio venas mildigi la patran doloron...
Rimas em português e em Esperanto! ...krevis rima com brevis... Espetacular!!!
ResponderExcluirPrecisamos providenciar a edição do livro de poemas. Será uma homenagem ao fruto mais nobre.
Se mi estus poeto tiel sentema mi povus komentarii vian kortuŝan poemon, sed mi mim sentas kiel infano rigardanta stelaran ĉielon.
ResponderExcluirVi montras, ke ne nur kredas pri la senmorteco, sed scias, ke ni estas eternaj vojaĝantoj del Eterneco.
Maravilhoso SONETO, meu amigo!Lindíssimo... bem elaborado, muito triste! Sinto profundamente que "UM VENTO FORTE, EM FÚRIA,TENHA DESFOLHADO O GALHO LEVE ONDE CRESCIA SEU FRUTO MAIS NOBRE"!Muita
ResponderExcluirtristeza, sem explicação!... Grande abraço! PARABÉNS! Poeta é sempre poeta, "na alegria e na dor", como no casamento! Amei...
Paulo quanta sensibilidade, linda e triste metáfora. Mas se acreditamos na terapia da escrita... Só contraria frontalmente uma expressão que ouvi esses dias :poetraço!
ResponderExcluirKara Paulo, mi funde sentis vian poemon. Nur profunde sentata situacio povas inspiri tioman internan suferon per artaj kaj metaforaj vortoj. Sentu en via koro kaj de via familio nian kunan senton pro la perdo trafinta vin.
ResponderExcluirVer através das palavras. Apenas sentir... Maravilhoso.
ResponderExcluir