Dois dias antes da chegada da primavera, veio ao meu encontro um lindo grilo em forma de folha. Ficou ali, esperando que eu passasse, parasse, contemplasse e fotografasse. Com toda a paciência e calma, mesmo quando eu aproximei bastante a objetiva.
O bichinho, que não dispõe de dentes, garras ou veneno, mostrava a sua defesa natural, um mimetismo cheio de arte. Apenas se esconde entre as folhas, ele mesmo folha saltadeira. Examinei encantado todas as suas rasuras, o seu verde luminoso, a sua paz.
Um símbolo de sobrevivência pela arte, pela delicadeza, grilo-poema.
Por fim, ele disse: “Aproveite a primavera!...”
folio
Du tagojn antaŭ la komenco de printempo, venis renkonte al mi belega grilo en formo de folio. Ĝi atende staris, ĝis mi alvenis, ekhaltis, komtemplis kaj fotis. Per plena pacienco kaj trankvileco, eĉ kiam mi tre alproksimigis la fotmaŝinon.
La besteto, kiu ne havas dentojn, ungojn aŭ venenon, montradis sian naturan defendopovon, ian mimetismon plenan de arto. Ĝi nur sin kaŝas inter folioj, estante ĝi mem saltema folio. Mi ravite observis ĉiujn ĝiajn striojn, ĝian luman verdon, ĝian pacon.
Ia simbolo de postvivado per arto, per delikateco, grilo-poemo.
Fine, ĝi diris: “Ĝuu la printempon!...”
Bela!
ResponderExcluirUm encontro encantador com a natureza, simbolizando a beleza e a delicadeza da vida.
ResponderExcluirPostvidado per la arto... ĉu natura leĝo por la vivo?
ResponderExcluirKrom ĝia beleco, ĝi estas verda. Diradis amiko nia Jozefo Passini: __Ĝi igas nin rememore Esperanto! Kaj mi, dum mia tuta vivo, konis tiun animan folion kiel Espero.
ResponderExcluirKia rafinita delikateco! Tre plaĉis al mi la esprimo "grilo-poemo".
ResponderExcluirLia rakonto estas poemo pri la printempo kaj pri la "grilo-poemo"! Gratulon!
ResponderExcluirVia rakonto...
ResponderExcluir